سخنوران


  

     

    aparat

    email

    instagram

    linkdin

     

    tel

    آموزش فن بیان: لحن - قسمت دوم (دکتر زند)

     

     

    همه تکنیک هایی که در فن بیان استفاده می شود جهت تصویرسازی کلام برای مخاطب است. اگر شما نتوانید با کلمات و جملات سخنرانی خود، برای مخاطبان تصویر بسازید، به شدت از تاثیرگذاری کلام شما کاسته خواهد شد. بسیاری از متخصصان فن بیان اعتقاد دارند که مهمترین موضوع فن بیان، لحن است. لحن احساس گوینده سخن است که بر کلامش ساری و جاری است.

     

     

    جهت مشاهده قسمت سوم آموزش لحن کلیک نمایید>>

     

     به نام خداوند شعر و سخن

    سلام

    در قسمت قبل لحن را تعریف کردیم به این مضمون که لحن در واقع یک دستگاه مبدل است که در این دستگاه تصویر گوینده سخن به تصویر مخاطب تبدیل می شود. هرقدر این دو تصویر مشابهت های بیشتری داشته باشند، لحن صحیح تر و درست تر است و به اصطلاح دستگاه مبدل دارد کار خود را بهتر انجام می دهد. 

    اولین موضوع این است که شما به عنوان سخنران و سخنور و گوینده سخن نسبت به آنچه می گویید دارای تصویر باشید. در واقع در هنگام سخنرانی شما شرح تصاویر ذهنی خود را برای مخاطبان بیان می کنید. هر قدر این تصاویر کیفیت بیشتری داشته باشد و از شفافیت و وضوح بیشتری برخوردار باشد، لحن شما قدرتمندتر است.

    در این قسمت قصد داریم یک تمرین کارگاهی در مورد ساخت تصاویر انجام دهیم و بررسی کنیم که وقتی می خواهیم یک متن یا شعر را یا موضوع سخنرانی را ارائه کنیم چگونه تصاویر و سکانس های لازم را بسازیم تا بتوانیم از روی آن لحن درست را انتخاب کنیم و حس مناسب را به مخاطب منتقل کنیم.

    قبل از شروع تمرین لازم است نکته ای را توضیح دهم. بهترین و اثرگذارترین تمرین لحن، خواندن شعرهای نو است. این که چرا اصرار دارم که حتما شعر نو انتخاب کنید و از انتخاب شعرهای با قالب کهن مثل غزل و قصیده و مثنوی و رباعی پرهیز کنید به چند دلیل است. اول اینکه در قالب های کهن ریتم و موسیقی شعر غالب است و این موضوع باعث می شود کسانی که در ابتدا می خواهند تمرین لحن انجام دهند اسیر وزن و موسیقی شعر شوند و لحن را از دست بدهند. شعر نو بسیار به نثر نزدیک است و به قول نیما طعنه به طعنه نثر می زند و با زبان گفتاری امروز ما شبیه تر است. این یک دلیل و دلیل دیگر نحوه سرودن شعر در گذشته و نقش مخاطب و شاعر است. در شعر کهن شاعر مقصد و مقصود خود را در قالب تصاویر بیان می کند. به عبارت دیگر شاعر دوران گذشته مفهومی را که در ذهن دارد که در بسیاری از موارد این مفاهیم را که با موضوعات نصیحت و پند و اندرز و همچنین موضوعات عرفانی و اخلاقی و حکمت است را در قالب تصویر ریخته و توسط کلام آن را به صورت شعر به مخاطب ارائه می کنند. نقش مخاطب بیشتر مربوط می شود به کشف و استخراج مفاهیمی که شاعر تصاویر شعری را بر مبنای آن ساخته است. اما در شعر نو این رویه تغییر کرده است. شاعر شعر نو فقط یک تصویر را برای شما با کلام بیان می کند. در واقع این اشعار همانند یک قاب عکس هستند و این مخاطب است که با نگاه به این قاب عکس مفاهیم خود را بر آن سوار می کند. دیگر خبری از پند و اندرز و حکمت و عرفان و اخلاق نیست. بلکه یک لحظه است. یک تصویر است که مخاطب را می تواند با خود به دنیای شعر ببرد.

    فکر می کنم با توجه به تعرفی که از لحن به عنوان یک مبدل تصویر ارائه دادم کاملا برای شما مشخص شده باشد که چرا شعر نو را بهترین و اثرگذارترین تمرین برای لحن می دانیم.

     

     

     

     

    نظر خود را اضافه کنید.

    ارسال نظر بعنوان میهمان

    0
    نظر شما به سامانه مدیریت ارسال شده است.

    کاربرانی که در این گفتگو شرکت کرده اند

    • سخنوران
    • حسام
    • حسام

      لینک

      چطور با لحن درست انتقاد كنيم كه سازنده باشد؟

      0 پاسخ
    • سخنوران

      لینک

      آقای حسام عزیز
      انتقاد سازنده و غیر سازنده وجود ندارد. نقد نظر گوینده سخن است که بیان می شود. اصولا نقد گزنده و برخورنده است. سازنده و غیر سازنده بودن نقد به نیت منتقد بر می گردد. و چون ما نمی توانیم و ابزاری برای پی بردن به نیت منتقد نداریم پس نمی توانیم قضاوتی هم در این مورد داشته باشیم. به شدت مراقب باشید که هنگام انتقاد کردن لحن کینه توزانه به خود نگیرید. هنگام عصبانیت کسی را نقد نکنید. هر قدر لحن نقد ملایم و توام با آرامش باشد تاثیر آن نیز به مراتب بیشتر است. و مهمتر از همه این ها زمان نقد است که بسیار تاثیرگذار است. هرگز دیگران را بلافاصله بعد از انجام رفتاری، نقد نکنید چون جواب معکوس می گیرید.

      0 پاسخ

    Please publish modules in offcanvas position.