سخنوران

 


اپلیکیشن سخنوران

 

 



    


 ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
telegram youtube linkdin instagram facebook aparat  

 

چگونه با سیاست صحبت کنیم؟

آموزش فن بیان و سخنرانی: چگونه با سیاست صحبت کنیم؟

 

یکی از دغدغه های اساسی و اصلی انسان های مترقی و پیشرو و سخنوران حرفه ای در فضای اجتماعی و ارتباطی، این است که وقتی به سخنوری و سخنرانی می پردازد، کلمات، عبارات و مطالب را چگونه مطرح کند که آن موارد بتواند شرایطی ایجاد کند که باعث رسیدن به منفعت شود و دچار ضرر و خسران در فضای ارتباطی نشوند. به عبارت دیگر چگونه با سیاست حرف بزنند؟

 

 

البته سخنوران حرفه ای علاوه بر این سوال باید به سوالات دیگری هم پاسخ دهند. چگونه روان صحبت کنیم؟ چگونه محکم صحبت کنیم؟ چگونه سخنرانی را شروع کنیم؟ چگونه متن سخنرانی را بنویسیم؟ چگونه سخنرانی جذاب ارائه کنیم؟ چگونه لحن مناسبی داشته باشیم؟ چگونه شمرده صحبت کنیم؟ چگونه مودبانه صحبت کنیم؟

در بسیاری از مواقع سخنوران مبتدی و ناشی هنگام سخنرانی به خاطر گفتن جمله ای ناروا و غلط باعث می شوند که منفعتی بزرگ از دست برود یا یک ضرر بزرگی ایجاد شود. حتی خیلی از مواقع، این سخنوران مبتدی دوستیِ چندین ساله را تبدیل به دشمنی می کنند. مسئله با سیاست سخن گفتن به این معنی که سخنوران بتوانند خردمندانه و خودآگاه سخن را مطرح کنند دو اصل اساسی را لازم دارد. اگر بخواهیم بدانیم که با سیاست سخن گفتن یعنی چه؟ به طور کلی با دو واژه و یا با دو اصطلاح اساسی همراه هستیم. اولی تدبیر و دومی خردورزی

آموزش فن بیان و سخنرانی: چگونه با سیاست صحبت کنیم؟

 

تدبیر یعنی دوراندیشی. کما اینکه بسیاری از بزرگان همیشه توصیه کردند که وقتی می خواهید سخنی را مطرح کنید، ابتدا به آن فکر کنید. یعنی اول به آن سخن فکر کنید و بعد سخنرانی کنید. چون وقتی که تیر سخن از چله کمان رها می شود، دیگر نمی توان جلوی آن را گرفت. سخنان دیگر گفته شده اند و کاری از دست سخنوران بر نمی آید. لحظه، لحظه ی زنده است و مانند برنامه های زنده تلوزیونی، دیگر نه قابل تصحیح است و نه قابل حذف کردن. فقط می توان بعد از برنامه به آن تذکر داد. بنابراین مسئله تدبیر به معنای دوراندیشی کردن در سخن و سخنرانی بسیار مهم و ضروری است. سخنوران حرفه ای به گونه ای سخن می کویند که بعد از سخنرانی و سخنوری، تذکر و اخطاری دریافت نکنند.

 

آموزش فن بیان و سخنرانی: چگونه با سیاست صحبت کنیم؟

 

دومین نکته مسئله خردورزی است که برای سخنوران حرفه ای، حتی از تدبیر هم مهم تر است. چرا؟ چون بسیاری از افراد اصلا دقت لازم را ندارند که چرا باید سخنی را مطرح کنند؟ چرا من باید الان این حرف را بگویم؟ چرا باید این خاطره را تعریف کنم؟ چرا باید این مثال را بزنم؟ چرا باید این شوخی را انجام دهم؟ خردورزی به این معناست و سخنوران حرفه ای کسانی هستند که هر آن چه می گویند و هر آن چه نمی گویند بر اساس هدفی است. یعنی بیان آن الزامی دارد، ضرورتی دارد که چه بگویند یا چه نگویند. پس این نکته در سخنرانی بسیار مهم است.

 

آموزش فن بیان و سخنرانی: چگونه با سیاست صحبت کنیم؟

 

به قول مرحوم بهار، که جمله زیبایی دارد و  می گوید

 سخن جز به آیین دانش مگو     

 که نزد شهان باشَدَت آبرو

یعنی چه؟ جمله بسیار دقیق و ظریفی است. می گوید سخن جز به آیین دانش مگوی. اگر می خواهی حرف بزنی و سخنی بگویی و سخنرانی و سخنوری کنی، حتما این حرف و سخن و سخنرانی باید مبتنی بر یک محتوای صحیح و معتبر، یک اصول و دانش و تخصص و فهم عمیق و دقیقی باشد. سخنوران بزرگ بدون داشتن شناخت عمیق و دقیق نسبت به موضوع سخنرانی هر حرفی را نمی زنند. سخنوران حرفه ای با سیاست و با کیاست سخنوری می کنند.

 مصرع دوم جالب است. می گوید "نزد شهان باشدت آبرو". نمی گوید که سخن جز به آیین دانش مگو که نزد مردم عادی آبرو داشته باشی. نزد شهان، نزد کسانی که اهمیت دارند. اگر می خواهید نزد آدم های مهم اعتبار داشته باشید، اگر می خواهید سخن و کلام شما، خطابه و سخنرانی شما، برای آن ها سند باشد و به آن سخن استناد کنند، حتما باید سخنتان مبتنی بر فهم درست،دانش عمیق، تجربه ارزنده و تخصص مقبولی باشد.

 

آموزش فن بیان و سخنرانی: چگونه با سیاست صحبت کنیم؟

 

این اتفاق برای چه کسانی حاصل می شود و چه کسانی می توانند به این موقعیت دست پیدا کنند؟ کسانی که هر حرف و سخنی را نمی گویند و به تعبیر من زیاده گویی نمی کنند. به قول فردوسی بزرگ که می فرماید:

که بر انجمن مرد بسیار گوی         بکاهد به گفتار خود آبروی

کسی که زیاد حرف میزند مجبور است هر چیزی را دستمایه سخنانش قرار دهد. هر حرفی و هر نکته ای را بگوید. چه بسا در خیلی ازمواقع، به خاطر گفتن مسائل شخصی به دیگران که اصلا لزوم و ضروری نداشته است، باعث ریختن آبرو و حتک حیثیت و از بین رفتن حرمت خود شده ایم و دیگران نسبت به ما ذهنیت غلط پیدا کردند. فرض های بسیار منفی در ذهنشان ایجاد شده است. بنابراین لطف کنید و به این نکات توجه کنید و در رعایت و مراعات آن بکوشید.

اول اینکه تدبیر و دور اندیشی و خرد ورزی را مدنظر قرار دهیم و بدانیم که اگر میخواهیم حرف و سخنی را  بگوییم، به این موضوع بیاندیشیم که این سخن و کلام می تواند چه عاقبت و فرجامی داشته باشد و چه مشکلات و معضلاتی را رقم بزند و چه حسرت و پشیمانی را در دل بکارد.

ثانیا : اینکه حتما حواسمان باشد و دقت کنیم که ببینیم الزام سخن گفتن سخنرانی کردن در این لحظه چیست؟ الان من این حرف را بزنم و این سخن را بر زبان برانم، به چه چیزی کمک می کند؟ آیا من را به هدفم نزدیکتر می کند؟ آیا باعث می شود که من نزد دیگران اثرگذار باشم، اهمیت پیدا کنم،  و نکته مهم تر که الان بحث کردم این که، کم حرف بزنیم و وقتی لازم است حرف بزنیم. کلام و سخن را مبتنی بر دانش و دانسته و فهمی عمیق و دقیق ارائه کنیم.

 

آموزش فن بیان و سخنرانی: چگونه با سیاست صحبت کنیم؟

 

حالا در بحث های گفتاریِ لفظی هم ، رعایت نکاتی مطمع نظر است. پس اول بحث محتوایی کردیم، بحث ذهنی کردیم که بدانیم چه چیزهایی را نباید به سمتش رفت و چه کلامی را نباید بر زبان آورد و دوم این که می خواهم بحث را یک مقدار، کلامی و لفظی کنیم. از این بابت که سخنوران با سیاست معمولا کلی گویی را بر جزئی گویی ترجیح میدهد، البته نه همه موارد. هر قدر که شما با ریزبینی و جزئی بینی بیشتر سخن بگویید و اظهارنظر کنید، سخن و کلام شما متقن تر و مطمئن تر به نظر می رسد. این امر از یک سو مزیت دارد ولی از سوی دیگر برای سخن و سخنرانی شما محدودیت ایجاد می کند به این معنا که دیگر سخن و سخنرانی شما قابل تفسیر نیست. از آنجا که دنیای سیاست همه چیز در حال تغییر است، سخنوران با سیاست سعی می کنند تا آنجا که امکان دارد از جزئی گویی پرهیز کنند و به کلیات اکتفا کنند.

 

آموزش فن بیان و سخنرانی: چگونه با سیاست صحبت کنیم؟

 

مواقعی که ما احساس می کنیم اگر حرفی را خیلی دقیق یا خیلی جزئی و مشخص، ارائه کنیم، احتمال دارد برای ما تعهدی به وجود بیاورد و یا احتمال دارد برای ما بار و زحمتی ایجاد کند. پس خردمندی و سیاست در سخنرانی اقتضا می کند که کلی تر حرف بزنیم. مثلا میگوید به طور کلی، اگر ما، نکته دومش اینجا است. بیشتر جملات سخنوران حرفه ای که سیاست در سخنرانی را رعایت می کند، شرطیست. سخنوران حرفه ای سعی می کنند با اگر و اما حرف بزنند. 

مثلا می گوید که اگر من در این لحظه این کار را انجام دهم،  شما می توانید فلان کار را برای ما انجام بدهید؟ ببینید لزوما نگفت این کار را انجام می دهم یا نمی دهم. قصد او این بود که مزه دهان طرف مقابل را متوجه شود. ضمنا تعهدی هم برای خودش ایجاد نکرده است. در خیلی از مواقع در هنگام سخن گفتن میتوانیم جنبه های اصلی مسئله را مدنظر قرار بدهیم. به طور مثال بگوییم که چنین کاری وقتی صورت بگیرد می تواند چه پیامدهایی داشته باشد و یا حتی می تواند چه فوایدی داشته باشد.

 

آموزش فن بیان و سخنرانی: چگونه با سیاست صحبت کنیم؟

 

زمانی که این به این صورت به بحث می پردازیم، طرف مقابل عملا از ما حرفی را نمی شنود که بتواند با استناد به آن، تقابل ایجاد کند و رو در روی ما بایستد. پس اگر می خواهیم بدانیم چگونه با سیاست صحبت کنیم؟، باید در ابتدا حرف و کلام و سخن را مزه مزه کنیم و جوانب آن را بسنجیم. باید این سوال را از خودمان بپرسیم که الزام و ضرورت بیان این کلام و سخن چیست؟ و نکته مهم تر این که حرفی نزنیم که زحمت و تعهد به وجود بیاورد.  سعی کنیم اگر حرفی می زنیم، به صورت کلی بیان شود که بتوان از آن تفاسیر مختلف ارائه کرد و توجیهات متفاوت هم آورد.

 

آموزش فن بیان و سخنرانی: چگونه با سیاست صحبت کنیم؟

 

البته سخنوران حرفه ای اگر هم جایی نیاز داشته باشند که حرف جزئی و دقیق بزنند، آن را بیان می کنند. فقط قبل از بیان از صحت کلام و منبع آن اطمینان پیدا می کنند. حرف و سخن جزئی را باید با پیش بینی های قبلی و بررسی و برنامه ریزی از پیش تعیین شده و طرح شده انجام دهید. یعنی سخنوران حرفه ای که دقیق حرفی را می زند و مشخصا اعلام نظر می کند، به این معنا است که آن ها این سخن و رای و نظر را از قبل بررسی کرده اند و با مشورت و تدبر و تامل، آن را بیان می کنند. اینطور نبوده است که تصادفی در جلسه ای وارد شوند و حرفشان را بزنند.

 اصلا به طور کلی بگویم که سخنوران مبتدی همیشه مشکلشان در حرف زدن این است که نگاهشان به سخن و کلام، مبتذل و پیش پا افتاده است. احساس می کنند می توانند بدون برنامه ریزی وارد جلسه ای شوند و حرف بزنند. اینکه بعد از گفتن ، چه اتفاقاتی رقم می خورد و چه عواقبی دامنگیر خودشان و دیگران می شود را اصلا در نظر نمی گیرند.

 

آموزش فن بیان و سخنرانی: چگونه با سیاست صحبت کنیم؟

 

سخنوران درجه یک دنیا که در فضاهای ارتباطی به نتایج بزرگی دست پیدا می کنند، کسانی هستند که حرف ها و سخنرانی هایشان را از قبل برنامه ریزی می کنند و در سخنرانی و سخنوری،  هر مطلبی را نمی گویند، هر رفتاری را  مرتکب نمی شوند، هر قولی را نمی دهند و هر تعهدی را به وجود نمی آورند. بنابراین کلام و سخن و سخنرانی را سطحی و مبتذل نبینید. سخن دقیقا به مانند تیغی است که از طرفی می تواند دیگران را بِبُرَّد، یعنی شما را به هدفتان برساند و از طرفی می تواند خود شما را هدف قرار دهد و شما را بِبُرَّد.

از ره حرف بُوَد رنجش مردم صائب    کس ندیدیم که دشمن شود از خاموشی

خود حرف رنجیدگی ایجاد میکند و می تواند بسیاری از معضلات و مشکلات را ایجاد کند.

صائب تبریزی بیت زیبایی دیگری با این مضمون سروده است که می گوید:

هر که را تیغ زبان نیست به فرمان صائب

عاقبت کشته شمشیر زبان می گردد

 در این بیت، صائب، زبان را به تیغ تشبیه می کند. هر که را تیغ زبان نیست به فرمان که ضرب المثل معروف    

"زبان سرخ سرِ سبز می دهد بر باد" را به ذهن متبادر می کند.

دوره های اموزشی سخنوران

Please publish modules in offcanvas position.