سخنوران


  

     

    aparat

    email

    instagram

    linkdin

      tel


     

    در سخنرانی از چه شعر ها و ضرب المثل هایی استفاده کنیم؟ موضوع:تقدیر

     

    یکی از تکنیک های مهم در سخنوری و سخنرانی استفاده از مَثَل و ضرب المَثَل است. یک ضرب المثل می تواند تصویر ذهنی بسیار دقیقی را در ذهن مخاطب ایجاد کند و زیبایی بیانی آن می تواند باعث تشخص سخنور و سخنران شود. مشکل بزرگی که در استفاده از ضرب المثل ها وجود دارد این است که مرجع مناسبی که ضرب المثل ها را بر اساس موضوعات مختلف دسته بندی کرده باشد وجود ندارد. در سری مقالات ضرب المثل ها قصد داریم با دسته بندی موضوعی امثال، سخنرانان و سخنوران را در استفاده به جا و درخور ضرب المثل ها یاری دهیم. 

     

    موضوع: تقدیر

    1. آن که هفت اقلیم عالم را نهاد               هر کسی را هر چه لایق بود داد
    2. آواز سگان گم نکند رزق گدا را                                                                    
    3. ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند             تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری (سعدی)
    4. از آنچه ایزد خواهد گریختن نتوان                                                                                                                                                 برگرفته از بیت: به خواست ایزد کو خسرو جهان باشد         از آنچه ایزد خواهد گریختن نتوان (عنصری)
    5. از آنچه هست مقدر، نه کم شود نه زیاد (عبید زاکانی)
    6. از افراز چون کژ بگردد سپهر                         نه تندی به کار آید از بن نه مهر (فردوسی)
    7. از بد حادثه اینجا به پناه آمده ایم                                                                                                                                                 برگرفته از بیت: ما به این در نه پی حشمت و جاه آمده ایم        از بد حادثه اینجا به پناه آمده ایم (حافظ)
    8. از چرخ بی مروت حاجت روا نگردد
    9. از عاقبت کار کسی را خبری نیست                                                                                                                                             برگرفته از بیت: بر طاعت خود تکیه مکن زان که به الهام           از عاقبت کار کسی را خبری نیست (سنایی)
    10. صالح و طالح متاع خویش نمودند               تا که قبول افتد و که در نظر آید (حافظ)
    11. از قضا حلوا شود رنج دهان                                                                                                                                                         برگرفته از بیت: چون قضا آید شود تنگ این جهان            از قضا حلوا شود رنج دهان (مولوی)
    12. از قضا سرکنگبین صفرا نمود                                                                                                                                                        برگرفته از بیت: از قضا سرکنگبین صفرا نمود         روغن بادام خشکی می نمود (مولوی)                                                                               توضیحات: وقتی قضای الهی فرود می آید تمامی مناسبات جهان بی اثر می شود
    13. از قضا هم در قضا باید گریخت                                                                                                                                                       برگرفته از بیت: حاصل آن کز وسوسه هر کو گسیخت             از قضا هم در قضا باید گریخت (مولوی)                                                           توضیحات: از قضای الهی نیز باید به خود خداوند پناه برد
    14. روزی که قضا باشد کوشش نکند سود                        روزی که قضا نیست در او مرگ روا نیست
    15. از نامه نخوانند به جز آنچه نوشته است                                                                                                                                            برگرفته از بیت: نیکی و بدی در گهر مرد سرشته است         از نامه نخوانند به جز آنچه نوشته است (سعدی)
    16. اگر تیغ عالم بگنجد ز جای                                   نبُرَّد رگی تا نخواهد خدای
    17. گر نگهدار من آن است که من می دانم                  شیشه را در بغل سنگ نگه می دارد
    18. اگر جامه بر تن دَرَد ناخدای                                  بَرَد کشتی آنجا که خواهد خدای
    19. اگر حکم خدا دیگر نگردد                                      به انده بردن از ما برنگردد
    20. اگر دستم رسد بر چرخ گردون                              از او پرسم که این چون است و آن چون                                                                        یکی را داده ای صدگونه نعمت                             کسی را قرص جو آلوده در خون
    21. اگر زمین و زمان به هم بدوزی، خداوند ندهد زیاده روزی
    22. قِسمی که مرا نیافریدند                                              گر سعی کنم میسرم نیست
    23. اگر سپهر بگردد ز حال خود تو مگرد                                وگر زمانه نسازد تو با زمانه بساز (مسعود سعد)

     

    این مقاله ادامه دارد ...

     

    نویسنده: حسین زند

    برگرفته از فرهنگ امثال

    Please publish modules in offcanvas position.