سخنوران

     

    aparat

    email

    instagram

    linkdin

     

    tel

    با سردمداران فن سخنوری در قرون وسطی بیشتر آشنا شوید (ژاک بنینی بوسوئه) 

    در پست قبلی با عنوان "دربارهی تاریخچه سخنوری چه می‎دانید؟" گفتیم که در قرون وسطی فن سخنوری در دوره‌ی فترت و رکود به سر می‎برد و تنها با تلاش‌های افرادی چون ژاک بنینی بوسوئه و مارتین لوترکینگ و... توانست از انحطاط کامل نجات یابد. پست امروز تیم سخنوران درباره‎ی بوسوئه شهیر است؛ پس با ما همراه باشید.

    ژاک بنینی بوسوئه (1704- 1627م) متأله، مورخ و فیلسوف بزرگ در شهر دیژون فرانسه در خانواده‏اي مذهبي به‌دنیا آمد. بوسوئه از سن سیزده سالگی متولی کلیسا بود. وی در بادی امر به مقام اسقف شهرگاسکونی نائل شد و سپس شهر مائو نیز تحت امر او در آمد.

    بوسوئه از 15 سالگي به تحصيل الهيات پرداخت و با مطالعه‎ی آثار نويسندگان و ادباي زمان، استعداد نويسندگي و فصاحت را در خود پرورش مي‏داد. وی در 25 سالگي در رشته‎ی الهيات به دريافت درجه‎ی دكتري نائل آمد و به وعظ و خطابه پرداخت.

    از جمله اقدامات مهم بوسوئه، آموزش به پسر ارشد پادشاه فرانسه لویی چهاردهم بود و در طي نه سال تربيت او، كتاب "گفتار در تاريخ عمومي" را در سه بخش نگاشت. اين كتاب تاريخ كه وقايع عالم از ابتداي كار تا آن زمان را شامل مي‏شد، نه تنها بوسوئه را به عنوان بزرگ‏ترين نثرنويس فرانسه معرفي كرد، بلكه میزان غناي موضوع و تعمق وی در مسائل، بر وسعت معرفت‎اش گواهي مي‏داد. او به خوشاهنگي و موسيقي كلام و معاني دقيق الفاظ توجه خاص نشان مي‏داد و مسائل مهم ديني و انساني را با لحن شاعرانه بيان مي‏كرد. كتب مواعظ در نوزده جلد و مرثيه‏ها و خطابه‏هاي مذهبي از ديگر آثار اوست.

    بوسوئه كه در طی حضورش در دستگاه سلطتنی از دسيسه‏ها و مخالفت درباريان رنجیده خاطر گشته بود، از حکومت کناره گرفت و به آموزش مسائل ديني و تدريس كتاب مقدس پرداخت.

    "سیاست ملهم از کتب مقدس"، و "گفتار درباره‌ی تاریخ جهان" از جمله مهم‎ترین نوشته‎های بوسوئه به شمار می‎روند. نوشته‌های بوسوئه کاملاً نشان‌دهنده‌ی اعتقاد او به حکومت یا رهبری الهی توسط پادشاهان است. زیرا همه‌ی آنها را بر پایه‌ی مطالب کتب مقدس مسیحیان نوشته است.

    بوسوئه در ايراد خطابه، شهرت فراواني يافت و در اين فن، به كمال قدرت در فصاحت و هنر وعظ دست يافت. خطابه‎های او از جنس مرثيه‏ها و مديحه‏هايی حکمی، درباره‎ی زندگي و ايمان به خدا بودند. بوسوئه بر اين عقيده بود كه مسيحيت، سازنده بشر است و همه چيز در دنيا دامي است در پيش پاي فرد مسيحي.

    يكي از اهداف‏ بوسوئه در آغاز زندگي روحاني‎اش، مبارزه با دشمنان دين و وحدت بخشيدن به جامعه برادران روحاني و از ميان بردن سوء‎تفاهم‏ها بود. از اين رو با انتشار كتاب "تاريخ تغيير و تحول كليساهاي پروتستاني"، ضمن لزوم قبول كليساي واحد، قصد داشت تا به پروتستان‏ها ثابت كند كه روح كليسا را خوب درك نكرده‏اند.

    وي كوشيد تا ميان كليساي كاتوليك و پروتستان را آشتي دهد و يك مسيحيت واحد پديد آورد. بوسوئه معتقد بود كه هر كدام از ما مثل يك زنداني هستيم كه تنها از درون حجره كوچك زندان خويش مي‏توانيم به دنياي خارج نظر افكنيم و بنابراين تنها جزيى از واقعيت را مي‏توانيم ببينيم. پس بايد ديدهاي مُجزّاي خود را با هم آميخت تا بتوان واقعيت را به تمامي نگريست. بوسوئه مي‏گفت: «غايت دين و فلسفه آن است كه به ما ياد دهد چگونه با تساهل و گذشت، داستان كامل الوهيت را از زبان اديان مختلف بشنويم.»

     بوسوئه در نوع وعظ و خطابه و مرثيه و مديحه، تحولي بزرگ ايجاد كرد. ژاك بنيني بوسوئه سرانجام در 30 نوامبر 1704م در 77 سالگي درگذشت.

    این جمله از سخنان اوست : «میبایست گذشته را به فراموشی و آینده را به مشیت الهی سپرد»

     

     

     

    (امتیاز 0 از 1 رای)

    نظر خود را اضافه کنید.

    ارسال نظر بعنوان میهمان

    0
    نظر شما به سامانه مدیریت ارسال شده است.
    • هیچ نظری یافت نشد

    دوره های اموزشی سخنوران

    کلیه حقوق این وب سایت متعلق به کانون سخنوران می باشد.

    Please publish modules in offcanvas position.